Carpe Diem

Wall:

Nie wiem kim jesteś, nawet nie wiem jak mam sobie cibie wyobrazić… ale to w sumie nie ma to znaczenia. Ważne jest to,że kiedy czytałem twój w sumie krótki opis Świąt Bożego Narodzenia dwie wielkie łzy pociekły po mych policzkach. Nie wiem czy to wina tego, że pragnę aby były dokładnie tak jak w twoim opisie, czy może odległości od kraju, miasta mego-twego… Tysiące kilometrów, nadal Europa a jednak tak daleko, nieswojsko… inaczej. A może zbyt dużo wina…

wall:

Witaj. Jestem. Wiesz, to jakoś tak dziwnie, myślisz że trafiasz na „bratnią duszę” choć nie znasz człowieka, ni z widzenia ni słyszenia. Zastanawiasz się być może, dlaczego piszę? dlaczego do Ciebie? dlaczego Twój blog a nie setki tysięcy innych?
Prawdę mówiąc to pierwszy, który odwiedzam(jeśli to w ogóle jest blog, nie wiem).
Dwa powody: TYCHY – moje ukochane miasto! Nie doceniałem tego miejsca, nie prawda zawsze je doceniałem, ale teraz, kiedy bywam w nim może dwa razy do roku, wiem co straciłem:)Miasto moich szczenięcych lat, młodości.
Opis twoich Świąt powalił mnie (w pozytywnym słowa tego znaczeniu). Są identyczne z tymi, które pamiętam z dzieciństwa. A wiesz co zdecydowało, że postanowiłem dodać swój komentarz? Regionalny dylemat: Aniołek contra Mikołaj, gwiazdorek etc. Życie pchnęło mnie w daleki świat, pomiędzy innych ludzi. Choć to Polacy, to co roku tuż przed Bożym Narodzeniem kłócimy się, kto przynosi prezenty w Wigilię i jakoś mój anioł ma zawsze pod górkę Święta już za nami, ale nie martw się, będą następne:)
Mamy przed sobą dużo czasu… „na rozmowy z sensem”. Pozdrawiam. Wall.